Of je nu met de bus of trein: Viveel mensen reizengaan tijdens de koude maanden graag naar warmere oorden. Daarom zouden ook alle dezelfde de mogelijkheid hebben, want reizen is een vrijheid die iedereen toekomttoekomttoekomt. Het blijkt echter voor sommigen problematischer dan voor anderen; en dat komt door onvoldoende toegankelijkheidtoegankelijkheid.
1. Langeafstandsbusreizen: op weg naar meer toegankelijkheid
Langeafstandsbussen zijn voor veel reizigers een betaalbare en flexibele optie. Wat betreft toegankelijkheid hebben veel bedrijven de afgelopen jaren vooruitgang geboekt. Toegankelijke instapplaatsen, gereserveerde plaatsen voor rolstoelen en toegankelijke toiletten zijn inmiddels standaard… Of toch niet? Sinds 2020 moeten alle langeafstandsbussen twee plaatsen voor rolstoelen aanbieden.
Het is echter een feit dat veel langeafstandsbussen deze voorzieningen nog steeds niet aanbieden. Vaak is het instappen met een rolstoel niet bepaald eenvoudig en slechts enkele bussen beschikken over toegankelijke toiletten. Hiervoor bestaat helaas geen duidelijke regel. Bovendien zijn er nog geen voorschriften die bepalen of busstations toegankelijk moeten zijn.
Over het algemeen hebben reizigers met een handicap de volgende rechten:
- Als op uw gehandicaptenkaart het merkteken B staat vermeld, mag u gratis een begeleider meenemen.
- Mensen met een visuele beperking mogen een blindengeleidehond bij zich hebben.
- Hulpmiddelen zoals bijvoorbeeld een rolstoel of een loophulp mogen gratis worden meegenomen.
Let op: begeleiders, hulphonden of hulpmiddelen moeten vóór de rit bij de busmaatschappij worden aangemeld.
2. Reizen per trein: de weg naar inclusie
Reizen met de trein worden vaak als bijzonder comfortabel beschouwd en zijn, wat toegankelijkheid betreft, relatief goed ingericht. Veel stations zijn tegenwoordig voorzien van hellingbanen en liften, en de meeste treinen beschikken over toegankelijke coupés.
Bron: Derde participatierapport van de Duitse regering over de levensomstandigheden van mensen met een beperking.
MAAR:
Uit het derde participatierapport van de Duitse regering over de levensomstandigheden van mensen met een beperking uit 2021 blijkt dat onder andere onverstaanbare luidsprekermededelingen nog steeds een probleem vormen.
Ook klaagt bijna een vijfde van de ondervraagden dat er geen liften zijn, dat de bewegwijzering moeilijk te begrijpen is en dat de kaartautomaten lastig te bedienen zijn.
Er zijn echter ook veel verbeteringen gerealiseerd .
Zo is bijvoorbeeld ongeveer 78 % van de stations zonder trappen bereikbaar en is ongeveer 53 % van alle perrons uitgerust met tactiele geleidingssystemen uitgerust.
Een uniforme toegankelijkheidsnorm voor alle stations en treinen, zou hier een grote hulp kunnen zijn, om een consistente ervaring te garanderen.
Trouwens:
Een grote hindernis bij zowel bus- als treinreizen is het verkrijgen van informatie. Vaak zijn de websites met de relevante informatie zijn nauwelijks of helemaal niet toegankelijk. Hoe kan dit worden opgelost? Dat kunnen jullie vast al wel raden.
De tools van Eye-Able® kun je hier Ahulp bieden. Met Eye-Able Assist®, Audit® en Report® kunnen de digitalebarrières op de websites worden overwonnen en zo de reiservaring voor iedereen verbeteren!
Het isen veel vooruitgang geboekt op het gebied van toegankelijk reizen . Toch is er nog nog heel veel ruimte voor verbetering. Een nauwe samenwerking tussen vervoersbedrijvenen overheden iis cruciaal om een inclusieve reiservaring voor iedereen te creëren. Er is nog veel werk aan de winkel op weg naar inclusie, maar elke stap is een stap in de goede richting.
