Sport, przy którym co prawda nie tracicie słuchu, ale na pewno wzroku! I to w dosłownym tego słowa znaczeniu, ponieważ w dyscyplinie, o której dzisiaj mowa, wszyscy uczestnicy widzą tyle samo: a mianowicie zupełnie nic. Chodzi o goalball. Co to takiego? – zapytają się teraz być może niektórzy. Goalball to paraolimpijska dyscyplina sportowa z piłką, która w ostatnich latach zyskuje coraz większą popularność.
Nie bez powodu, bo ten sport przekracza granice i ma kilka interesujących cech, które odróżniają go od innych dyscyplin. A co najlepsze: każdy może w nim uczestniczyć! Niezależnie od tego, czy ma się wadę wzroku, czy nie.
Z zasłoniętymi oczami w kierunku integracji
Goalball różni się od wielu innych dyscyplin sportowych przede wszystkim pod jednym względem: Rozgrywa się go uprawiany przez osoby niewidome. Wszyscy zawodnicy i zawodniczki noszą tzw. okulary zaciemniające, które uniemożliwiają widzenie. Zapewnia to równość szans oraz gwarantuje, że wszyscy ludzie, niezależnie od tego, czy mają niepełnosprawność wzrokową lub z ograniczeniami, razem wziąć udział móc.
W zawodach paraolimpijskich mogą oczywiście brać udział wyłącznie osoby z dysfunkcją wzroku. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, ten sport dla wielu osób wyglądać, ale za odgłosami i ruchami na boisku kryje się świat pełen taktyki, pracy zespołowej i wyjątkowych umiejętności.
Boisko
Mecz goalballa rozgrywa się w hali sportowej na specjalnym boisku. Boisko ma 18 metrów długości i 9 metrów szerokości. Łącznie jest dwie bramki, które rozmieszczone są na całej szerokości boiska erozciąga się.
Gra na ślepo – ale jak?
Na pierwszy rzut oka przypomina inne dyscypliny halowe, jednak oznaczenia dotykowe na podłodze są wyjątkowe. Umożliwiają one zawodnikom orientację na boisku, ponieważ muszą muszą polegać wyłącznie na zmysłach dotyku i słuchu. Każda drużyna składa się z trzech graczy na boisku, z których wszyscy noszą nieprzezroczyste opaski na oczy, aby zapewnić równe szanse.
Piłka, którym się gra, jest wyposażona w dzwoneczki, dzięki czemu gracze mogą usłyszeć, gdzie się znajduje. To połączenie dźwięków i wrażeń dotykowych sprawia, że gra staje się intensywnym doświadczeniem sensorycznym, a tym samym wyjątkowo ekscytującym. Celem jest umieszczenie piłki w bramce przeciwnika, podczas gdy drużyna broniąca próbuje zablokować piłkę własnym ciałem.
Kluczowe znaczenie mają koordynacja w zespole oraz umiejętność precyzyjnej komunikacji. Zespół, który odnosi sukcesy, musi umieć podawać piłkę tak szybko i nieprzewidywalnie, jak to tylko możliwe, aby przełamać obronę przeciwnika.
Krótka historia
Początki tej dyscypliny sięgają dalekiego 1946 roku. Austriacy Hanz Lorenzen i Sepp Reindle opracowali tę dyscyplinę, aby wspierać niewidomych weteranów wojennych w procesie rehabilitacji. Od tego czasu goalball nieustannie się rozwija, a od 1976 roku stanowi nawet stały element Igrzysk Paraolimpijskich. Rozwój ten świadczy nie tylko o rosnącej popularności tej dyscypliny, ale także o uznaniu i szacunku, jakim cieszy się ona w świecie sportu paraolimpijskiego.
Goalball jest wyjątkowy, ponieważ liczy się w nim nie tylko siła fizyczna, ale przede wszystkim zgranie zmysłów. Sport ten daje osobom z niepełnosprawnością wzrokową i ograniczeniami wzroku możliwość aktywności fizycznej oraz osiągania najwyższych wyników w środowisku opartym na rywalizacji. Tutaj inkluja staje się rzeczywistością i w imponujący sposób pokazuje się, że aktywność sportowa nie zna granic.
Dla wszystkich, którzy szukają inspirującej i intensywnej dyscypliny sportowej, goalball zdecydowanie zasługuje na uwagę. To nie tylko gra, ale także celebracja umiejętności, ducha zespołowego i nieograniczonych możliwości. A tak przy okazji: w tym roku będziecie mogli nawet na żywo obejrzeć goalball na najwyższym profesjonalnym poziomie, ponieważ Igrzyska Paraolimpijskie odbędą się w Paryżu!
